Θυσία του κοινωνικού για χάρη του κομματικού κράτους

Του Χρήστου Γιανναρά

Η αξιωματική αντιπολίτευση καταψήφισε το «μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα» προσαρμογής της χώρας μας στις απαιτήσεις των δανειστών της. Καταψήφισε και 27 από τα 49 άρθρα του νόμου για την εφαρμογή του «μεσοπρόθεσμου προγράμματος». Η άρνηση αιτιολογήθηκε ως διαφωνία «πολιτική»: Δήλωσε η αξιωματική αντιπολίτευση ότι θα συναινούσε σε μια «αναπτυξιακή» πολιτική πειθάρχησης στους όρους των δανειστών της Ελλάδας. Διαφωνεί με την «εισπρακτική» πολιτική της κυβέρνησης.

Το επιχείρημα ότι μια «αναπτυξιακή» πολιτική, για να εφαρμοστεί και να αποδώσει, χρειάζεται χρόνο, ενώ η «εισπρακτική» ανταποκρίνεται στις επείγουσες υποχρεώσεις του κράτους, η αξιωματική αντιπολίτευση το αντιπαρήλθε, και δικαίως – δεν είναι πολιτικό επιχείρημα. Όμως αγνόησε το κυρίως πολιτικό δίλημμα που εκπροσωπήθηκε, περισσότερο ή λιγότερο συνειδητά, από τους εξεγερμένους ενάντια στο σύνολο πολιτικό σύστημα πολίτες. Το δίλημμα είναι: να εξυπηρετηθεί το πελώριο και εφιαλτικό δημόσιο χρέος σε βάρος του κοινωνικού κράτους ή σε βάρος του παρασιτικού και νοσογόνου κομματικού κράτους; Η κυβέρνηση, που ατιμάζει την έννοια του «σοσιαλισμού», και η αξιωματική αντιπολίτευση, που ατιμάζει την έννοια του «λαϊκού» κόμματος, προστάτευσαν αναφανδόν, άφησαν άθικτο, το κομματικό κράτος, αυτουργό της σημερινής καταστροφής.

Ανταπόκριση στους όρους των δανειστών μας σε βάρος του κοινωνικού κράτους σημαίνει αυτό που συμβαίνει σήμερα στη ζωή μας: Περικοπές στους μισθούς και στις συντάξεις (δηλαδή καταστρατήγηση και εξευτελισμός από το κράτος κάθε έννοιας «κοινωνικού συμβολαίου»), άρα λιγότερο χρήμα στην αγορά, πνιγμό των μικρών επιχειρήσεων, καταστημάτων, μικροεπαγγελματιών, κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας. Σημαίνει, ακόμα, αύξηση της άμεσης και της έμμεσης φορολογίας (ΦΠΑ, καύσιμα, μεταφορικά κ. λπ.). Περιορισμό των δημόσιων έργων, άρα ακόμα λιγότερο χρήμα, ακόμα περισσότερη ανεργία. Παραχώρηση στην ιδιωτική κερδοσκοπική εκμετάλλευση θεμελιωδών κοινωνικών αγαθών: της ύδρευσης, της ηλεκτροδότησης, της νοσηλείας και περίθαλψης, των μεταφορών και των συγκοινωνιών, της ασφάλισης των γηρατειών. Και πλήθος τα ανάλογα.

Ανταπόκριση στους όρους των δανειστών μας σε βάρος του κομματικού κράτους θα σήμαινε: Άμεση κατάργηση της κρατικής επιχορήγησης στα κόμματα και κάθε βουλευτικού επιδόματος (αμοιβής για τη συμμετοχή σε επιτροπές!! κ.λπ.). Άμεση διάλυση όλων των εταιρειών του Δημοσίου (είναι περισσότερες από χίλιες πεντακόσιες) με απόλυση των χρυσοπληρωμένων στα Διοικητικά Συμβούλια κομματανθρώπων και του προσωπικού. Περιορισμός των πρωθυπουργικών και υπουργικών «συμβούλων» στο όριο των δέκα προσώπων. Πώληση των δύο πρωθυπουργικών αεροπλάνων και των αυτοκινήτων όλων των κρατικών αξιωματούχων. Κλείσιμο της ΕΡΤ και όλων των δημοτικών ραδιοφωνικών σταθμών για τρία (τουλάχιστον) χρόνια. Κλείσιμο των περιφερειακών πανεπιστημίων και ΤΕΙ που δημιουργήθηκαν για λόγους ψηφοθηρίας.

Ακόμα: Απόλυση (με καταβολή ποσοστού 70% του μισθού τους επί τρία χρόνια) υπαλλήλων του Δημοσίου που διορίστηκαν χωρίς αντικείμενο απασχόλησης τα τελευταία τριάντα χρόνια [π. χ. οι δεκατρείς κηπουροί σε ελάχιστο μουσείο κωμόπολης, οι σαράντα δύο «συνοδοί ασανσέρ» σε νοσοκομείο της Αθήνας, οι τετρακόσιοι πενήντα απόφοιτοι δημοτικού διορισμένοι σε μια νύχτα στο ΙΚΑ, οι διπλάσιοι περίπου υπάλληλοι της Βουλής (με δεκαέξι μισθούς) διορισμένοι την παραμονή των εκλογών κ.λπ. κ.λπ.]. Άμεση κατάργηση της κρατικής επιχορήγησης στον επαγγελματικό «αθλητισμό» και της αστυνομικής παρουσίας στα γήπεδα. Αναγκαστή απαίτηση να εξοφληθούν τα χρέη προς το Δημόσιο των ιδιωτικών καναλιών και των εφημερίδων. Έλεγχος περιουσιακών στοιχείων («πόθεν έσχες») όλων όσοι χρημάτισαν εργολάβοι του Δημοσίου και προμηθευτές του Δημοσίου τα τελευταία τριάντα χρόνια. Δικαστική δίωξη των συνδικαλιστών του δημόσιου τομέα για όσες απεργίες κηρύχθηκαν από τα δικαστήρια παράνομες και καταχρηστικές τα τελευταία δέκα χρόνια.

Είναι περισσότερο από φανερό ότι τα δύο «κόμματα εξουσίας», ΠΑΣΟΚ και Ν. Δ., επέλεξαν να ανταποκριθούν στους όρους των δανείων, που τα ίδια, για χάρη των πελατειακών τους αναγκών συνήψαν, περιορίζοντας εγκληματικά το κοινωνικό κράτος και τις αυτονόητες λειτουργίες του. Αν είχαν τολμήσει την επιλογή γενναίας άρνησης του κομματικού κράτους, θα είχαν προσφέρει στον τόπο τη ριζική αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος, τον γόνιμο μετασχηματισμό της ελλαδικής κοινωνίας, ελπίδα και αξιοπρέπεια στον Έλληνα. Έχουν χάσει την αίσθηση της πραγματικότητας, μόνον έτσι εξηγείται η αδυναμία τους να αντιληφθούν το προφανέστατο: Ότι όποιο από τα δύο κόμματα τολμούσε τη συνεπή ρήξη με το παρελθόν του, ο λαός θα το λάτρευε, κυριολεκτικά, θα το τιμούσε για πολλά χρόνια με την ψήφο του. Η αγανάκτηση, η αυθόρμητη και σοφή, που πλημμυρίζει πια τη χώρα μάλλον βεβαιώνει πλειοψηφικά την πρόβλεψη.

Βέβαια, η έλλειψη επαφής με την πραγματικότητα βεβαιώνεται και αυτή ως ευρύτερο σύμπτωμα κοινωνικής παρακμής – δεν περιορίζεται στην τυφλή εξουσιολαγνεία των κομματανθρώπων. Καθόλου τυχαία, οι λίστες με τις υπογραφές των «προοδευτικών» διανοουμένων εμφανίζονται, κάθε τρεις και λίγο, όχι για να ζητήσουν τον σεβασμό του κοινωνικού κράτους και την έμπρακτη άρνηση του κομματικού κράτους, αλλά για να απαιτήσουν την ολοκληρωτική υποταγή όλου του πολιτικού κόσμου στους εκβιασμούς των δανειστών μας. Ακόμα και οι προσχηματικές διαφοροποιήσεις των υποστηρικτών της «εισπρακτικής» ή της «αναπτυξιακής» πολιτικής ενοχλούν την «προοδευτική» διανόηση – η προοδευτική ετικέτα εξασφαλίζεται μόνο όταν απαιτείς αναντίρρητη συμμόρφωση με τα κελεύσματα των τοκογλύφων. Ενδιαφέρει μόνο να ρεύσει αμέσως η επόμενη δόση του δανείου, ο βυθισμός ο ακόμα βαθύτερος στον εφιάλτη, όχι η κοινωνική ανάκαμψη η ικανή να ξαφνιάσει τις αγορές. «Πρόοδος» είναι μόνο η ραγιάδικη παραίτηση, μόνο η διάσωση του κομματικού κράτους, αυτό βεβαιώνουν οι ίδιες πάντα υπογραφές, δίχως αιδώ ή λύπην.

Η φτηνιάρικη ιδιοτέλεια, όπως και ο πιθανότατα εξαγορασμένος προπαγανδισμός ξένων συμφερόντων είναι καρποί του μηδενισμού που καλλιέργησαν, ως κυρίαρχη ιδεολογία, και τα δύο «κόμματα εξουσίας».

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ την 10 Ιουλίου 2011. 

Advertisements
This entry was posted in Χρήστος Γιανναράς and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

17 Responses to Θυσία του κοινωνικού για χάρη του κομματικού κράτους

  1. Ο/Η Commentatore λέει:

    Παλαιά απορία. Ο κρατικός προϋπολογισμός είναι δημοσιευμένος, όλες οι δαπάνες του γνωστές. Μπορεί να σταθεί πρόταση για την επίλυση του δημοσίου χρέους, χωρίς προηγούμενη μελέτη του;

    • Ο/Η Λεωνίδας λέει:

      Καλησπέρα Commentatore,
      Σίγουρα δεν μπορεί να σταθεί πρόταση για επίλυση του δημόσιου χρέους χωρίς προηγούμενη μελέτη του. Δεν νομίζω όμως ότι ο Γιανναράς αναφέρεται στην επίλυση του δημόσιου χρέους. Σε μία διαφορετική ιεράρχηση των περικοπών αναφέρεται:

      «Το δίλημμα είναι: να εξυπηρετηθεί το πελώριο και εφιαλτικό δημόσιο χρέος σε βάρος του κοινωνικού κράτους ή σε βάρος του παρασιτικού και νοσογόνου κομματικού κράτους;».

      Αν εννοείς ότι το δημόσιο χρέος είναι τόσο μεγάλο που δεν μπορεί να δοθεί λύση με μόνη την περικοπή του κομματικού κράτους, θα συμφωνήσω.

  2. Ο/Η Commentatore λέει:

    Αυτό είναι το πρόβλημα. Ότι αναφέρεται σε μια χώρα που εδώ και έναν τουλάχιστον χρόνο έπαψε να υπάρχει.

    Αποτέλεσμα: απαντά σε χθεσινές ερωτήσεις, θέτει διλήμματα που και αν κανείς τα επέλυε, αυτή τη στιγμή δεν θα κέρδιζε απολύτως τίποτε…

    Την καλησπέρα μου

    • Ο/Η Λεωνίδας λέει:

      Με την κομματοκρατία τα έχει βάλει ο Γιανναράς προγενέστερα κι από τους καθ’ ύλην ειδικούς (κοινωνιολόγους ή πολιτικούς επιστήμονες). Αρχής εξ αρχής τόνισε ότι με το μνημόνιο θα πρέπει να ανατραπεί η κομματοκρατία (βλ. εδώ)

      Γιατί τίποτε; Εκτιμώ πολλά. Άλλωστε μικρό ή μεγάλο δημοσιονομικό κέρδος θα ήταν. Δίχως να λογαριάζει κανείς το κέρδος σε συνοχή και διαμόρφωση συσχετισμών ισχύος για το αύριο.

  3. Ο/Η Αντώνης λέει:

    Kαλησπέρα σας.
    Για τον κ. Γιανναρά κοινωνικό συμβόλαιο είναι το να παίρνει 1600 ευρώ σύνταξη, απόφοιτος Δημοτικού; (πρώην απλός υπάλληλος στη ΔΕΗ).
    Για τον κ. Γιανναρά κοινωνικό κράτος έχουμε όταν οι Δ.Υ. παίρνουν από 1300 ευρώ/μήνα και έως τον ‘ουρανό’;;
    Θα έλεγα στον κ. Γιανναρά πως ένα πλαφόν στα 1000-1500 ευρώ, για όλους τους Δ.Υ. , θα ήταν ό,τι έπρεπε και φυσικά δε θα είχαμε ούτε καταστρατήγηση, ούτε εξευτελισμό ‘κοινωνικών συμβολαίων’. (Απορώ πώς τα λέει αυτά και δε κοκκινίζει).
    Εξάλλου όλα αυτά τα ‘κοινωνικά συμβόλαια’ ‘συντάχθηκαν’ από αυτούς τους ίδιους κομματανθρώπους τους οποίους ούτε θέλει να δει στα μάτια του.. και φυσικά για ένα λόγο` για να μπορέσει να σταθεί το ‘κοινωνικό κράτος’ τους.
    Δλδ αυτά που μας λέει οργισμένος για περικοπές μισθών και συντάξεων είναι απίστευτα. (και πολύ Σαμαρικά θα έλεγα).

    Το άλλο που μας λέει σχετικά με τον πνιγμό των μικρών επιχειρήσεων και καταστημάτων λόγω των περικοπών στους μισθούς και στις συντάξεις είναι κι αυτό απίστευτο και φυσικά και πάλι πολύ Σαμαρικό. Αν είναι δυνατόν να στηρίζεται ο επιχειρηματικός κόσμος στους παράλογα υψηλούς μισθούς και μάλιστα των Δ. υπαλλήλων. Αν όντως είναι έτσι καλό θα ήταν να γίνει και στον ‘επιχειρηματικό κόσμο’ μια αναδιάρθρωση. (μα όλοι έχουν βρει το βόλεμά τους μ’αυτό το νεοφιλελεύθερο μοντέλο;;; Έλεος!).

    Εκείνο το:
    ‘περιορισμό των Δημοσίων έργων, άρα ακόμα λιγότερο χρήμα, ακόμα περισσότερη ανεργία’ τι το ήθελε;;;
    Για ποια δημόσια έργα μας μιλά; Γιαυτά όπου εργάζονται, απότι γνωρίζω, στην πλειοψηφία τους, αλλοδαποί; Εν ολίγοις παραπονιέται για την ανεργία των αλλοδαπών;
    Καλό θα ήταν να παραπονιέται που οι Έλληνες πολίτες έπαψαν να απασχολούνται στα χωράφια, στις οικοδομές και γενικά στον πρωτογενή τομέα και έγιναν ειδικοί στην παροχή υπηρεσιών.
    Μη κόψουμε τους μισθούς των πολιτών γιατί θα κλείσει το καφέ στη γωνία μιας και δε θα πίνουν το φραπέ των τεσσάρων ευρώ!!! Έλεος!

    Καλά, εκείνα τα περί παραχώρησης στην ιδιωτική κερδοσκοπική εκμετάλλευση θεμελιωδών κοινωνικών αγαθών δε τα συζητώ καθόλου. Και μόνο που θα πάψει η κατάληψη θέσεων από κομματανθρώπους σε όλες αυτές τις εταιρείες, μου φτάνει!

    Αγαπητοί, κάπως έτσι βλέπω τα του κ. Γιανναρά. Μπορεί να κάνω λάθη αλλά πρώτα πρέπει να τα δώ.

    Καλέ μου σχολιαστή, γιατί είσαι απαισιόδοξος; Εδώ και ένα χρόνο η Χώρα δε μπορεί να δανειστεί ‘φυσιολογικά’. Μπορεί αυτό να είναι λόγος υπαγωγής της στην … ανυπαρξία;
    Αν κάποιοι θέλουν να διατηρήσουν το υπάρχον νεοφιλελεύθερο μοντέλο, σε μια μέρα βρίσκουν λύση στο πρβλμ. Το πρόβλημά μας είναι αν αυτοί οι κάποιοι δε θέλουν να κρατήσουν αυτό το ‘σκηνικό’ αλλά να στήσουν άλλο. Πώς και τι, δε γνωρίζω…

    • Ο/Η Λεωνίδας λέει:

      Γειά σου Αντώνη,
      νομίζω ότι παρερμηνεύεις το κείμενο.
      Θα προσπαθήσω να σημειώσω αντίστοιχα προς τα όσα υπογράμμισες:

      1. Με τις περικοπές μάλλον αναφέρεται στις λεγόμενες «οριζόντιες» περικοπές που έκοψαν ένα ποσοστό αδιάκριτα δίχως να ληφθεί υπόψη η μισθολογική κατάσταση των υπαλλήλων ή των συνταξιούχων. Οι μισθολογικές διαφορές στο δημόσιο, συμπεριλαμβανομένου του λεγομένου ευρύτερου δημόσιου τομέα, είναι μεγάλες και δεν υπήρξε καμία εξειδίκευση. Η αποδόμηση του κομματικού κράτους, όπως λέγει ο Γιανναράς παίρνει διαφορετική κατεύθυνση, η οποία είναι ενδεικτική: κατάργηση οργανισμών, ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, απολύσεις διοικητικών συμβουλίων και υπαλλήλων που προσλήφθηκαν καταφανώς παρά τις ανάγκες του Δημοσίου, περιορισμός των συμβούλων του πολιτικού προσωπικού, πόθεν έσχες εργολάβων του Δημοσίου κ.λ.π. Μπορεί να προσθέσει κανείς και τα ενοίκια που ακόμη πληρώνει το ελληνικό δημόσιο, έχοντας συνάμα άδεια τα δικά του κτίρια, συγχωνεύσεις οργανισμών.

      2. Ότι οι περικοπές και κυρίως η οικονομική ανασφάλεια έχουν φέρει προβλήματα στην αγορά ποιος μπορεί να το αρνηθεί; Η ελλαδική οικονομία, καλώς ή κακώς [κακώς] βασίζεται κυρίως στην κατανάλωση. Φυσικά και βασίζεται ο επιχειρηματικός κόσμος στις καταναλωτικές δυνατότητες των πολιτών. Όπου σαν «επιχειρηματικό κόσμο» εννοώ και όλη τις μεγάλες μερίδες των αυτοαπασχολούμενων.

      3. Γράφεις: «Καλό θα ήταν να παραπονιέται που οι Έλληνες πολίτες έπαψαν να απασχολούνται στα χωράφια, στις οικοδομές και γενικά στον πρωτογενή τομέα και έγιναν ειδικοί στην παροχή υπηρεσιών». Θα συμφωνήσω αλλά είναι άλλο ζήτημα φοβούμαι. Αν και στις οικοδομές δεν απασχολούνται και λίγοι, οι οποίοι είναι τώρα εδώ και δύο χρόνια χωρίς δουλειά (πρόβλημα που είχε ξεκινήσει πρίν την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης).

      4. Την κακώς νοούμενη μεταφυσική πώς ό,τι δημόσιο και καλό δεν νομίζω ό,τι θα πρέπει να την αντικαταστήσει η εξ ίσου κακή ό,τι ιδιωτικό και καλό. Ένα ξεκαθάρισμα μπορεί να γίνει κι αν ακόμη μείνουν υπό κρατικό έλεγχο. Όχι ότι με νοιάζει ιδιαίτερα. Εκτός από δύο τομείς: την υγεία και την παιδεία. Αλλά κι εκεί ας υπάρχουν και οι ιδιώτες, υπό κρατική ρύθμιση και έλεγχο.

      Εκτιμώ ότι ο Σχολιαστής αναφέρεται σε ανυπαρξία εννοώντας ότι δεν υπάρχει δυνατότητα χάραξης ανεξάρτητης πολιτικής με δεδομένο το υπέρογκο χρέος.
      Θεωρείς το υπάρχον μοντέλο νεοφιλελεύθερο; Με ποια λογική;

      Τέλος κι επειδή δεν έχω καλύτερο σχήμα θα επαναλάβω ένα που ανέφερα στην πρώτη μας σχετική συζήτηση με αφορμή το άρθρο του Ιορδανίδη:

      «…στην οικονομική πολιτική, ακόμη κι αν έχεις να κάνεις με ένα τερατούργημα δεν αντιμετωπίζεται σωστά από την κυβέρνηση. Είναι σα να έχεις ένα ποτάμι που πάει σε λάθος κοίτη και σύ να το φράζεις δίχως νά χεις σκάψει παραδίπλα για να πάει αλλού το νερό. Αν το φράξεις, όπως κάνει τώρα η Κυβέρνηση, θα σε πνίξουν τα νερά…»

  4. Ο/Η Αντώνης λέει:

    1.
    Εγώ δεν αναφέρθηκα καθόλου στο τι λέει ο Γιανναράς για την αποδόμηση του κομματικού κράτους. Εσύ γιατί το κάνεις;
    Ξεκάθαρα είπα ότι τα υποτιθέμενα ‘κοινωνικά συμβόλαια’ συντάχθηκαν από τους ‘κομματανθρώπους’ για υποστήριξη του ‘κοινωνικού’ κράτους τους.
    Η ακύρωση των περισσοτέρων από αυτά τα ‘κοινωνικά συμβόλαια’ νομίζω πως είναι απαραίτητη. Δε είναι ανάγκη να παίρνει κάποιος πάνω από 1000-1500 ευρώ.
    Θα μπορούσες να μου πεις πως λέω ό,τι θέλω αφού υποστηρίζω ακόμη πιο μεγάλες περικοπές… αλλά εσύ δε μου έκανες ουδεμίαν παρατήρηση…

    2.
    Αφού δέχεσαι ότι κακώς η Ελλαδική οικονομία –κοινωνία θα συμπλήρωνα εγώ—βασίζεται κυρίως στην κατανάλωση γιατί δειλιάζεις και δε δέχεσαι την ανατροπή αυτού του σκηνικού; Σάρωση στους μισθούς, οι οποίοι κακώς είναι εκεί που είναι και φυσικά σάρωση και στον επιχειρηματικό κόσμο ώστε να γίνει μια κάποια ‘αναδιανομή’. Γράφω αυτό που θα ξαναγράψω στο 3. Δεν είναι δυνατόν όλοι οι Έλληνες να γίνουν επιχειρηματίες ή μικροεπιχειρηματίες και να έχουν στη δούλεψή τους αλλοδαπούς! Νομίζω ότι έχει παραγίνει το κακό.

    3.
    Και εδώ συμφωνείς αλλά το θεωρείς άλλο ζήτημα. Μα τι θεωρείς άλλο ζήτημα;
    Είναι κατάσταση αυτή στον πρωτογενή τομέα;;
    Αν από τα 10 συνεργεία στην οικοδομή τα 3 αποτελούνται μόνο από Έλληνες και στα υπόλοιπα 7 μόνο ο εργολάβος είναι Έλληνας τι να λέμε; Όταν στην πόλη μου πριν από 7 χρόνια έψαχνα σοβατζή έπρεπε να διαλέξω ανάμεσα σε ξένα πληρώματα κι ένα ελληνικό. Φυσικά το ελληνικό θα με πήγαινε πίσω 1-2 μήνες γιατί είχε πολλές δουλειές. Βλέπεις οι Έλληνες προτιμούν τα Ελληνικά….μερικές φορές.
    Ρώτησε να μάθεις τι εθνικότητος είναι οι ψαράδες π.χ. στη Μηχανιώνα Θεσσαλονίκης…
    Και πλήθος ανάλογα, που λέει κι ο κυρ Χρήστος.

    4.
    Κι εδώ συμφωνείς αλλά και πάλι δε το ‘δέχεσαι’.
    Αυτό είναι το κλειδί:
    ‘Ένα ξεκαθάρισμα μπορεί να γίνει κι αν ακόμη μείνουν υπό κρατικό έλεγχο. Όχι ότι με νοιάζει ιδιαίτερα. Εκτός από δύο τομείς: την υγεία και την παιδεία.
    Αλλά κι εκεί ας υπάρχουν και οι ιδιώτες, υπό κρατική ρύθμιση και έλεγχο’
    Αυτό είναι το πρέπον. Ξεκαθάρισμα και ξεσκαλτάρισμα ΠΑΝΤΟΥ πλην όμως να υπάρχει κρατικός έλεγχος και ρυθμίσεις…
    Δε νομίζω πως γίνονται προσπάθειες για κάτι χειρότερο από αυτό, από τους ΠΑΣΟΚους.
    Το λύσαμε κι αυτό.

    Όταν αναφέρθηκα για το αν κάποιοι θέλουν να διατηρήσουν το υπάρχον νεοφιλελεύθερο μοντέλο είχα στο νου μου την Ευρώπη αλλά και τις ΗΠΑ(ήδη κι εκεί μπερδεύουν τα πράγματα)
    Αν όλα αυτά τα οποία συμβαίνουν στην Ευρώπη και ως ένα σημείο και εδώ δεν είναι ένα κάποιο νεοφιλελεύθερο μοντέλο τότε τι είναι; Σοσιαλισμός;

    Δε χρωστάω σε κανέναν άρα υπάρχω, λοιπόν! 😉

    Επειδή από τότε που γεννήθηκα ακούω συνεχώς το ποτάμι που περνά παραδίπλα μας θα ήθελα να σου πω πως κάθε που έριχνε πολύ μα πάρα πολύ νερό και για τον ένα ή τον άλλο λόγο δημιουργούνταν φυσικά φράγματα στην κοίτη γινόταν το εξής: φούσκωνε το ποτάμι και κάποια στιγμή στο πιο αδύνατο σημείο του φράγματος είχαμε εκτόνωση. Και φυσικά το ποτάμι συνέχιζε κανονικά στη νέα του κοίτη με χαρά και ταχύτητα προς τον προορισμό του… τη θάλασσα.
    Τώρα αν ο Ιορδανίδης έχει ανάλογα ερεθίσματα με πνιγμούς δε το γνωρίζω…

    Καλημέρα Λεωνίδα.

    • Ο/Η Λεωνίδας λέει:

      Καλησπέρα Αντώνη,

      1. Ότι ο λόγος περί κοινωνικού συμβολαίου νομιμοποιούσε τις γνωστές πρακτικές της κομματικής νομενκλατούρας είναι γνωστό. Όμως είναι άλλο αυτό κι άλλα τα συμφραζόμενα του Γιανναρά (σαν σημείο αναφοράς χρησιμοποιώ το κείμενο). Δεν ξέρω τα νούμερα του προϋπολογισμού όμως πρέπει να ξέρεις ότι η μεγάλη μερίδα των δημοσίων υπαλλήλων, δηλαδή του στενού λεγόμενου δημόσιου τομέα, αμοίβεται μεταξύ 1000 και 1500 ευρώ. Οπότε δεν ξέρω αν αυτός που λές εσύ θα σήμαινε περισσότερες περικοπές ή αυτό που εφαρμόζει η κυβέρνηση.

      2. Όταν ανατρέπεται ένα σκηνικό πρέπει να μπαίνει ένα άλλο βιώσιμο στη θέση του. Πιστεύεις ότι υπάρχουν δυνάμεις στην ελλαδική κοινωνία που θα αναλάβουν την επόμενη της ανατροπής τους νέους παραγωγικούς τομείς; Ή θα οδηγηθούν στην αναζωογόνηση των παλαιοτέρων;

      3. Αντώνη το νεοφιλελεύθερο μοντέλο είναι ένας τρόπος οργάνωσης της κοινωνίας, και της οικονομίας, που αρμόζει σε μία δυναμική κοινωνία και οικονομία που θέλει να επεκταθεί. Η Ελλάδα διέθετε κρατικισμό αλλά η λύση δεν είναι ο νεοφιλελευθερισμός, αν δεχθούμε ότι εφαρμόζει έναν τέτοιο η κυβέρνηση, αλλά μία προσπάθεια ανατίμησης της θέσης της στον διεθνή καταμερισμό της εργασίας που θα λάμβανε υπόψη της τον μικροϊδιοκτησιακό και μικροαστικό τρόπο οργάνωσης της δικής μας κοινωνίας, αν αυτό είναι εφικτό βέβαια.

      4. Ότι πάντα υπάρχει μία τάξη, ανεξάρτητα από τις μεταβάσεις και την εκάστοτε νέα τάξη που δημιουργείται ισχύει. Το θέμα είναι τι είδους τάξη θέλουμε. Έστω εμείς που συζητούμε εδώ (όπως καταλαβαίνεις δεν ομιλώ εξ ονόματος του λαού κ.λ.π., κ.λ.π.).

  5. Ο/Η Αντώνης λέει:

    1.
    Πίστεψέ με, αυτό που λέω εγώ, αν το εφαρμόσουν οι κυβερνώντες, την άλλη μέρα θα τους ρίξουν στη θάλασσα… (και μην έχεις στο νου μόνο τον στενό δημόσιο τομέα. Και τους άλλους, το ίδιο κράτος τους πληρώνει. 1600 ευρώ σε συνταξιούχο της ΔΕΗ. Πιο κάτω από αυτόν δε πρέπει να υπήρχε στη ΔΕΗ, όταν δούλευε…)

    2.
    Μα ήδη νομίζω πως πολλοί έχουν αρχίσει να επιστρέφουν στον πρωτογενή τομέα. Αν ζορίσουν κι άλλο τα πράγματα να δεις τι καλά που θα γεμίζουν τα ψαροκάικα με Έλληνες και όχι με αλλοδαπούς ψαράδες!
    Αλλά δε μπορώ να σε καταλάβω` ποιους νέους παραγωγικούς τομείς εννοείς;
    Και νομίζω πως ‘σκαλώνεις’ στο τί θα αντικαταστήσει το ‘φαύλο’. Εμένα με ενδιαφέρει πρώταπόλα να ανατρέψουμε το ‘φαύλο’. Τα μισά, τα οποία πρέπει να γίνουν, μας τα λέει ο Γιανναράς, για το κομματικό κράτος. Τα άλλα μισά προσπαθώ να σε πείσω πως είναι αυτά που σου λέω και νομίζω πως είναι ακριβώς έτσι, μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου, πάντα..

    3.
    Δε μπορώ να καταλάβω ποια σχέση μπορεί να έχει η αναφορά σου στην «ανατίμηση της θέσης της στον διεθνή καταμερισμό της εργασίας» με την εγκατάλειψη του πρωτογενούς τομέα που σημειώνω εγώ;
    Αυτό που σου λέω είναι τόσο πραγματικό και ψηλαφητό που δεν χωράει μισόλογα. Εξάλλου και μόνο αν σκεφτείς πως ίσως και 2 εκατομμύρια αλλοδαποί εργάζονται σήμερα στην ελλάδα, καταλαβαίνεις πως έχει συντελεστεί μια πραγματική καταστροφή στο χώρο της πρωτογενούς απασχόλησης των Ελλήνων.
    Αν ήσουν αριστερός δε θα απορούσα αν δε μπορούσες να το καταλάβεις αυτό. Έχει συμβεί αρκετές φορές να το λέω σε αριστερούς κι αυτοί με τις πολυποίκιλες αγκυλώσεις τους να μη καταλαβαίνουν πώς 2 εκατομμύρια αλλοδαπών, οι οποίοι σημειωτέον, δεν πληρώνονται με πέτρες, επηρεάζουν πάρα πάρα πολύ την εγχώρια αγορά εργασίας!!!

    4.
    Μα αυτό κάνουμε. Προσπαθούμε να δούμε τι πρέπει να κρατήσουμε και τί να πετάξουμε.

    Τελικά το θέμα δεν είναι αν ο Ιορδανίδης έχει ανάλογα μεμένα ερεθίσματα σχετικά με το ποτάμι και τους πνιγμούς αλλά εσύ! Συγγνώμη, μπερδεύτηκα.;-)

    • Ο/Η Λεωνίδας λέει:

      Αντώνη, νομίζω, εξ αιτίας μου, υπήρξε μία σύγχυση. Τα σημεία 1 έως 4 που εντόπισα δεν αντιστοιχούν ακριβώς στα δικά σου τέσσερα.

      Αν πράγματι οι έλληνες επιστρέφαμε στον πρωτογενή τομέα θα ήταν μία ελπιδοφόρα εξέλιξη. Δεν νομίζω ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο. Η χρήση της μαύρης εργασίας των αλλοδαπών κατέστρεψε τον ήδη εν παρακμή τελούντα πρωτογενή τομέα και τώρα βρισκόμαστε σε αδιέξοδο.

      Σε κάθε περίπτωση εντόπισες την πραγματική ρίζα της διαφωνίας μας. Γράφεις: «νομίζω πως ‘σκαλώνεις’ στο τί θα αντικαταστήσει το ‘φαύλο’. Εμένα με ενδιαφέρει πρώταπόλα να ανατρέψουμε το ‘φαύλο’».

      Εγώ επειδή ακριβώς βρίσκομαι στην ακριβώς αντίθετη πλευρά από τους αριστερούς δεν διακατέχομαι από Ροβεσπιερικές διαθέσεις.

      Τον Ιορδανίδη τον ανέφερα επειδή με αφορμή το κείμενό του είχαμε κάνει την προηγούμενη περί κρίσεως συζήτηση. Πάντως έχει συντάξει ένα κείμενο περί «Ροβεσπιέρων» εδώ.

  6. Ο/Η Αντώνης λέει:

    “Η χρήση της μαύρης εργασίας των αλλοδαπών κατέστρεψε τον ήδη ΕΝ ΠΑΡΑΚΜΗ τελούντα πρωτογενή τομέα και τώρα βρισκόμαστε σε αδιέξοδο.»

    Εν παρακμή η οικοδομή, η αλιεία, τα χωράφια;;; Δε νομίζω…
    Αυτά ίσως τα λένε κάποιοι αριστεροί, μιλώντας για δήθεν πεθαμένο πρωτογενή τομέα ώστε να απενεχοποιηθεί η νόμιμη/παράνομη εργασία των αλλοδαπών. Εσύ γιατί τα λες;
    Αδιέξοδο; Γιατί; Μήπως ξέχασαν οι Έλληνες το δρόμο για το μεροκάματο; Αν ναι, να τους τον δείξουν.

    Γενικώς δε με έπεισε σε τπτ ούτε ο Γιανναράς, ούτε ο Ιορδανίδης, ούτε κι εσύ.
    Μπορεί να φταίει κι αυτή η σύγχυση στην αρίθμηση… 😉

    Θα ήθελα και κάποιο σχόλιο περί τούτων και από τον καλό Σχολιαστή. Να δω αν και τώρα έχουμε πολλά κοινά σημεία…..

    • Ο/Η Λεωνίδας λέει:

      Πίστεψέ με δεν έχω καμία πρόθεση να νομιμοποιήσω την λαθρομετανάστευση (η νόμιμη είναι ελάχιστη).

      Οι κραδασμοί είναι το θέμα και που θα οδηγήσουν σε μία κοινωνία που την θεσμική της συνοχή την χρωστάει, δυστυχώς, στα κόμματα – με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Με άλλα λόγια, το πρόβλημα γεννάται μέχρι να πάρουμε τον δρόμο για το μεροκάματο 🙂

      Το θέμα είναι η κουβέντα ανεξάρτητα από την πειθώ των επιχειρημάτων και τις συγχύσεις 🙂 🙂

      Αναμένουμε τον φίλο Commentatore και τα ευθύβολα σχόλιά του

  7. Ο/Η Αντώνης λέει:

    «(η νόμιμη είναι ελάχιστη).»

    700.οοο είναι ελάχιστοι;;;
    http://blogs.eliamep.gr/admin/mi-nomimi-metanastefsi-stin-ellada-realismos-sevasmos-ke-%E2%80%98exipnes%E2%80%99-apelasis-anna-triantafillidou-thanos-maroukis/

    Δε γνωρίζω αριθμούς αλλά από παλιά είχα κι έχω την εντύπωση πως είναι 1,5-2 εκατομ. σύνολο.
    Εσύ μάλλον δεν την έψαξες καθόλου. Μάλλον γιαυτό είσαι τόσο ‘χαλαρός’ με το πρόβλημα που έχουμε στον πρωτογενή τομέα.

    Δε χρωστάω σε κανένα, είμαι όλο στην κουβέντα, άρα υπάρχω! 😉

    • Ο/Η Λεωνίδας λέει:

      Αυτοί είναι παράνομοι που νομιμοποιήθηκαν όντες ήδη στη χώρα. Εν ολίγοις η νόμιμη διαδικασία εισόδου και εργασίας στην Ελλάδα έχει εφαρμοσθεί σε έναν ελάχιστο αριθμό μεταναστών.

      Με αυτή την έννοια το είπα.

      Δε χρωστάω σε κανένα, είμαι όλο στην κουβέντα, άρα υπάρχω! :-), 🙂

  8. Ο/Η Γιάννης λέει:

    Άμεση κατάργηση της κρατικής επιχορήγησης στα κόμματα και κάθε βουλευτικού επιδόματος (αμοιβής για τη συμμετοχή σε επιτροπές!! κ.λπ.).

    σωστό. αλλά λαϊκιστικό. υποτίθεται ότι αυτή έγινε για να περιορίζεται ο έλεγχος των ιδιωτών στα κόμματα τα οποία αυτοί επιχορηγούν.

    Άμεση διάλυση όλων των εταιρειών του Δημοσίου (είναι περισσότερες από χίλιες πεντακόσιες) με απόλυση των χρυσοπληρωμένων στα Διοικητικά Συμβούλια κομματανθρώπων και του προσωπικού.

    αυτό είναι ισοπεδωτικό. το ινστιτούτο γεωλογικών και μεταλλευτικών ερευνών ή ο οργανισμός εκδόσεως διδακτικών βιβλίων αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. ο περιορισμός των αμοιβών όσων συμμετέχουν στα διοικητικά συμβούλια στα επίπεδα των υπόλοιπων υπαλλήλων θα ήταν σωστός.

    Περιορισμός των πρωθυπουργικών και υπουργικών «συμβούλων» στο όριο των δέκα προσώπων.

    το θέμα είναι οι αμοιβές τους, όχι ο αριθμός τους.

    Πώληση των δύο πρωθυπουργικών αεροπλάνων και των αυτοκινήτων όλων των κρατικών αξιωματούχων.

    θα αντιπρότεινα την χρήση απλών αυτοκινήτων αντί των υπερπολυτελών που σήμερα χρησιμοποιούνται.

    Κλείσιμο της ΕΡΤ και όλων των δημοτικών ραδιοφωνικών σταθμών για τρία (τουλάχιστον) χρόνια.

    ώστε να αλωνίζει ελεύθερα το σκάι, ο αντ1, το μέγκα, και -στα ανατολικά σύνορα- η τουρκική τηλεόραση (τα τρία πρώτα κανάλια έτσι κι αλλιώς τουρκικές εκπομπές προβάλλουν)

    Κλείσιμο των περιφερειακών πανεπιστημίων και ΤΕΙ που δημιουργήθηκαν για λόγους ψηφοθηρίας.

    ναι, μόνο εφόσον οι αντίστοιχες θέσεις για φοιτητές αυξάνονταν στα λοιπά αει/τει.

    Απόλυση (με καταβολή ποσοστού 70% του μισθού τους επί τρία χρόνια) υπαλλήλων του Δημοσίου που διορίστηκαν χωρίς αντικείμενο απασχόλησης τα τελευταία τριάντα χρόνια [π. χ. οι δεκατρείς κηπουροί σε ελάχιστο μουσείο κωμόπολης, οι σαράντα δύο «συνοδοί ασανσέρ» σε νοσοκομείο της Αθήνας, οι τετρακόσιοι πενήντα απόφοιτοι δημοτικού διορισμένοι σε μια νύχτα στο ΙΚΑ, οι διπλάσιοι περίπου υπάλληλοι της Βουλής (με δεκαέξι μισθούς) διορισμένοι την παραμονή των εκλογών κ.λπ. κ.λπ.].

    θα αντιπρότεινα την χρησιμοποίησή τους σε άλλες υπηρεσίες.

    Άμεση κατάργηση της κρατικής επιχορήγησης στον επαγγελματικό «αθλητισμό» και της αστυνομικής παρουσίας στα γήπεδα.

    ναι, εφόσον αυτή δινόταν για την δημιουργία π.χ. σύγχρονων γυμναστηρίων.

    Αναγκαστή απαίτηση να εξοφληθούν τα χρέη προς το Δημόσιο των ιδιωτικών καναλιών και των εφημερίδων.

    θα σε κάνει ντα το αφεντικό της εφημερίδας στην οποία αρθρογραφείς! και όλα τα αφεντικά μμε

    εντυπωσιάζει η απουσία αντίστοιχης πρότασης για τους φοροφυγάδες των μεγάλων και μεσαίων ιδιωτικών εταιρειών.

    Έλεγχος περιουσιακών στοιχείων («πόθεν έσχες») όλων όσοι χρημάτισαν εργολάβοι του Δημοσίου και προμηθευτές του Δημοσίου τα τελευταία τριάντα χρόνια.

    και όχι μόνο σε αυτούς.

    Δικαστική δίωξη των συνδικαλιστών του δημόσιου τομέα για όσες απεργίες κηρύχθηκαν από τα δικαστήρια παράνομες και καταχρηστικές τα τελευταία δέκα χρόνια.

    αφού πρώτα δημιουργηθεί μια ανεξάρτητη δικαιοσύνη κι όχι ανθρωπάκια που οφείλουν τα πάντα στο κόμμα και στις απειλές της κυβέρνησης.

    • Ο/Η Λεωνίδας λέει:

      Γιάννη σου ζητώ συγγνώμη που δεν σχολίασα μέχρι σήμερα. Ήλπιζα ότι θα τα κατάφερνα αλλά δεν μπόρεσα. Θα επανέλθω όμως σε λίγες μέρες.

    • Ο/Η Λεωνίδας λέει:

      Γιάννη ξέρω ότι επανέρχομαι μετά πολύ καιρό. έστω κι έτσι ορισμένα σχόλια. Τα σχόλια του Γιανναρά ακολουθούν τα δικά σου σε εισαγωγικά κι έπονται τα δικά μου.

      Άμεση κατάργηση της κρατικής επιχορήγησης στα κόμματα και κάθε βουλευτικού επιδόματος (αμοιβής για τη συμμετοχή σε επιτροπές!! κ.λπ.).

      «σωστό. αλλά λαϊκιστικό. υποτίθεται ότι αυτή έγινε για να περιορίζεται ο έλεγχος των ιδιωτών στα κόμματα τα οποία αυτοί επιχορηγούν».
      Γιατί λαϊκιστικό αφού όπως κι εσύ υπονοείς δεν παύει και η χρηματοδότηση των ιδιωτών. Τα κόμματα μπορούν να κινούνται με τα δικά τους έσοδα κι έλεγχο στα οικονομικά τους από το κράτος. Ποιος δίνει και πόσα σε κάθε κόμμα.

      Άμεση διάλυση όλων των εταιρειών του Δημοσίου (είναι περισσότερες από χίλιες πεντακόσιες) με απόλυση των χρυσοπληρωμένων στα Διοικητικά Συμβούλια κομματανθρώπων και του προσωπικού.

      «αυτό είναι ισοπεδωτικό. το ινστιτούτο γεωλογικών και μεταλλευτικών ερευνών ή ο οργανισμός εκδόσεως διδακτικών βιβλίων αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. ο περιορισμός των αμοιβών όσων συμμετέχουν στα διοικητικά συμβούλια στα επίπεδα των υπόλοιπων υπαλλήλων θα ήταν σωστός».

      Ισοπεδωτικό είναι αλλά δίνει εμφατικά προσανατολισμό. Ας αφαιρεθεί το ινστιτούτο γεωλογικών κ.λ.π. ερευνών ή ας ενταχθεί στο πανεπιστήμιο δίχως τα διοικητικά συμβούλια του.

      Περιορισμός των πρωθυπουργικών και υπουργικών «συμβούλων» στο όριο των δέκα προσώπων.

      «το θέμα είναι οι αμοιβές τους, όχι ο αριθμός τους».
      Οι αμοιβές θα είναι εξ ορισμού υψηλές σε ανθρώπους που προσλαμβάνεις ως ειδικούς. Το να μπορούν μάλιστα οι Υπουργοί να προσλαμβάνουν και να αποσπούν μία «παραδιοίκηση» είναι παράλογο.

      Πώληση των δύο πρωθυπουργικών αεροπλάνων και των αυτοκινήτων όλων των κρατικών αξιωματούχων.

      «θα αντιπρότεινα την χρήση απλών αυτοκινήτων αντί των υπερπολυτελών που σήμερα χρησιμοποιούνται».

      Συμφωνώ. Ας χρησιμοποιούν τα δικά τους.

      Κλείσιμο της ΕΡΤ και όλων των δημοτικών ραδιοφωνικών σταθμών για τρία (τουλάχιστον) χρόνια.

      «ώστε να αλωνίζει ελεύθερα το σκάι, ο αντ1, το μέγκα, και -στα ανατολικά σύνορα- η τουρκική τηλεόραση (τα τρία πρώτα κανάλια έτσι κι αλλιώς τουρκικές εκπομπές προβάλλουν)»

      Υπάρχει και η ΝΕΤ και η ΕΤ3. Ο Σκάι και το ΜΕΓΚΑ δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό.

      Κλείσιμο των περιφερειακών πανεπιστημίων και ΤΕΙ που δημιουργήθηκαν για λόγους ψηφοθηρίας.
      «ναι, μόνο εφόσον οι αντίστοιχες θέσεις για φοιτητές αυξάνονταν στα λοιπά αει/τει».
      Γιατί να αυξηθούν οι θέσεις για τους φοιτητές;

      Απόλυση (με καταβολή ποσοστού 70% του μισθού τους επί τρία χρόνια) υπαλλήλων του Δημοσίου που διορίστηκαν χωρίς αντικείμενο απασχόλησης τα τελευταία τριάντα χρόνια [π. χ. οι δεκατρείς κηπουροί σε ελάχιστο μουσείο κωμόπολης, οι σαράντα δύο «συνοδοί ασανσέρ» σε νοσοκομείο της Αθήνας, οι τετρακόσιοι πενήντα απόφοιτοι δημοτικού διορισμένοι σε μια νύχτα στο ΙΚΑ, οι διπλάσιοι περίπου υπάλληλοι της Βουλής (με δεκαέξι μισθούς) διορισμένοι την παραμονή των εκλογών κ.λπ. κ.λπ.].
      «θα αντιπρότεινα την χρησιμοποίησή τους σε άλλες υπηρεσίες».
      Συμφωνώ με την λογική της πρότασης. Απλώς είναι σχεδόν αδύνατη πρακτικά επειδή το δημόσιο είναι αυτό που είναι.
      Άμεση κατάργηση της κρατικής επιχορήγησης στον επαγγελματικό «αθλητισμό» και της αστυνομικής παρουσίας στα γήπεδα.
      «ναι, εφόσον αυτή δινόταν για την δημιουργία π.χ. σύγχρονων γυμναστηρίων».
      Πάλι είναι ένα θέμα και το δημοσιονομικό όφελος.
      Αναγκαστή απαίτηση να εξοφληθούν τα χρέη προς το Δημόσιο των ιδιωτικών καναλιών και των εφημερίδων.
      «θα σε κάνει ντα το αφεντικό της εφημερίδας στην οποία αρθρογραφείς! και όλα τα αφεντικά μμε. εντυπωσιάζει η απουσία αντίστοιχης πρότασης για τους φοροφυγάδες των μεγάλων και μεσαίων ιδιωτικών εταιρειών».
      Εικάζω ότι συμφωνείς εδώ. Δεν σημαίνει ότι ο κατάλογος είναι εξαντλητικός.
      Έλεγχος περιουσιακών στοιχείων («πόθεν έσχες») όλων όσοι χρημάτισαν εργολάβοι του Δημοσίου και προμηθευτές του Δημοσίου τα τελευταία τριάντα χρόνια.
      «και όχι μόνο σε αυτούς».
      Και στους δημοσίους υπαλλήλους που έβαζαν υπογραφές και τους πολιτικούς τους προϊσταμένους.
      Δικαστική δίωξη των συνδικαλιστών του δημόσιου τομέα για όσες απεργίες κηρύχθηκαν από τα δικαστήρια παράνομες και καταχρηστικές τα τελευταία δέκα χρόνια.
      «αφού πρώτα δημιουργηθεί μια ανεξάρτητη δικαιοσύνη κι όχι ανθρωπάκια που οφείλουν τα πάντα στο κόμμα και στις απειλές της κυβέρνησης».
      Σύμφωνοι, αλλά θα πρέπει να λειτουργούν τα δικαστήρια μέχρι τότε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s