Προσδοκίες και πραγματικότης

Του Κώστα Ιορδανίδη

Οι αυταπάτες διαλύονται και η Ελλάς βρίσκεται αντιμέτωπη με τα προβλήματά της. Το «όραμα» της Ενωμένης Ευρώπης έχασε πλέον την «περιεκτική» ή «ανθρωπιστική» και εν γένει γοητευτική διάσταση που είχε έως τώρα – το νέο ευρωπαϊκό ιδεολόγημα ακούει στο όνομα «πειθαρχία» και αυτό σημαίνει συμμόρφωση απόλυτη προς τους κανόνες ή έξοδο από το σύστημα.

Οι Έλληνες πολιτικοί, οι υπέρμαχοι της «ευρωπαϊκής ιδέας», στην πολυτελή της βέβαια εκδοχή, ευελπιστούσαν ότι η τελευταία συνάντηση της Γερμανίδας καγκελαρίου κ. Αγκελα Μέρκελ και του Γάλλου προέδρου κ. Νικολά Σαρκοζί θα ενίσχυε την πρόταση εκδόσεως ευρωομολόγου για τη σταθεροποίηση και διάσωση της Ευρωζώνης.

Οι προσδοκίες διαψεύσθηκαν, αλλά δεν ήταν δυνατόν να είχε συμβεί αλλιώς. Έκδοση ευρωομολόγου, κάτω από τις σημερινές συνθήκες, θα σήμαινε ότι έξι χώρες της Ζώνης του Ευρώ με την κορυφαία πιστοληπτική αξιολόγηση ΑΑΑ θα διασφάλιζαν χαμηλά επιτόκια δανεισμού για τις χώρες που αντιμετωπίζουν σοβαρά δημοσιονομικά προβλήματα. Με άλλα λόγια, οι πλούσιες χώρες θα εγγυώντο την επιτυχία ενός προγράμματος οικονομικής εξυγιάνσεως των προβληματικών κρατών της Ευρωζώνης. Το αποτέλεσμα θα ήταν φυσικά να γίνουν και αυτές φτωχότερες.

Η γερμανογαλλική συνάντηση κορυφής ήταν ωστόσο επιτυχής, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα, και κατέληξε σε πολύ σημαντικές αποφάσεις για το ευρώ. Δεν πραγματοποιήθηκε κάτω από συνθήκες πανικού, ώστε να υιοθετήσει παρακινδυνευμένες λύσεις διασώσεως των προβληματικών οικονομιών της Ευρωζώνης. Αυτό ακριβώς δυσαρέστησε την ελληνική πολιτική ηγεσία, η οποία είναι ίσως καιρός να αντιληφθεί ότι στο διάστημα που μεσολάβησε από την εκδήλωση της δημοσιονομικής κρίσεως στην Ελλάδα, ο υγιής πυρήνας της Ευρωζώνης θωρακίστηκε έναντι του ενδεχομένου «πτωχεύσεως» των προβληματικών κρατών. Βεβαίως καταβάλλεται κάθε προσπάθεια για τη διάσωση όσων χωρών αδυνατούν να δανεισθούν από τις αγορές με λογικά επιτόκια, αλλά όχι με υποθήκευση της σταθερότητος των οικονομικώς υγιών κρατών.

Με βάση συνεπώς το νέο περιβάλλον που διαμορφώνεται στην Ευρωζώνη, η Ελλάς και η όποια κυβέρνησή της έχουν δύο εναλλακτικές λύσεις. Παραμονή στη Ζώνη του Ευρώ, αφού αποκατασταθεί η αντιστοιχία του κοινού νομίσματος με την πραγματική οικονομική κατάσταση της χώρας – πράγμα που σημαίνει μείωση του «πλούτου», σε ατομικό και εθνικό επίπεδο, σε ποσοστό που ουδείς τολμά να ομολογήσει, και υπερβαίνει ασφαλώς το 50%.

Η άλλη λύση είναι η κατόπιν διαβουλεύσεων με την Ε.Ε. συντεταγμένη επιστροφή στη δραχμή, ώστε διά της υποτιμήσεως, του πληθωρισμού και άλλων συναφών τεχνικών μέσων, να καταστεί ανταγωνιστικότερη η χώρα, να εξυγιανθεί η οικονομία της, για να επανενταχθεί στη Ζώνη του Ευρώ. Σε κάθε περίπτωση, διάσωση δίχως να έχει προηγηθεί ολική καταστροφή είναι απλώς μία άγονη διανοητική περιπλάνηση, που θα ήταν σκόπιμο να τελειώσει μαζί με τις θερινές διακοπές.

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Καθημερινή την 18η Αυγούστου 2011.

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_31/08/2011_1296008

Advertisements
This entry was posted in Κώστας Ιορδανίδης and tagged , , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to Προσδοκίες και πραγματικότης

  1. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Aν κάποιος φανταζόταν ή φαντάζεται Ενωμένη Ευρώπη χωρίς πειθαρχία σε κανόνες είναι …εντελώς λάθος. Το θέμα είναι το να μπουν οι σωστοί κανόνες που δεν μπορούν να αγνοούν σεβαστές ιδιαιτερότητες των χωρών. Μέχρι στιγμής ούτε πολύ πειθαρχία υπήρξε και εδώ και χρόνια τίποτα σημαντικό για να προωθηθεί η «εμβάθυνση»
    «Μείωση του πλούτου» μόνη της(είτε εντός είτε εκτός ευρώ) δεν σημαίνει τίποτε. Ανάλογα με τις πολιτικές που θα ακολουθηθούν μπορεί να είναι προυπόθεση ανάκαμψης είτε αιτία περαιτέρω μείωσης του πλούτου.
    Εντός € ο κ Ιορδανίδης υπολογίζει την μείωση του πλούτου σε πάνω από 50%.Εχει κάποια άποψη μήπως για την μείωση βγαίνοντας από το €? Προσωπική μου άποψη ότι σε ένα περιβάλλον που κάποιοι στα πλαίσια εξυπηρέτησης και των μακροπρόθεσμων συμφερόντων του σε «προστατεύουν» έχεις περισσότερες ευκαιρίες. . Αν έχεις την ικανότητα να τις εκμεταλλευθείς είναι άλλο θέμα.

    • Ο/Η Λεωνίδας λέει:

      Φιρίκι καλημέρα! Ελπίζω το καλοκαίρι να πέρασε καλά για σένα.

      Ο Ιορδανίδης διακρίνεται για τον λεπτό ειρωνικό τόνο στη γραφή του. Εδώ, διαπιστώσεις κάνει αναφερόμενος, αν τον καταλαβαίνω καλά, στη δική μας σχέση με την Ευρώπη. Από τις πρώτες ιδεολογικές πομφόλυγες στην προσγείωση στην πραγματικότητα υπό συνθήκες που οι πόροι στενεύουν -και για μας και για την Ευρώπη.

      Ο ίδιος προβλέπει δύο λύσεις που όπως κι αν τις περιγράφει βάζει έναν κοινό παρονομαστή: «Σε κάθε περίπτωση, διάσωση δίχως να έχει προηγηθεί ολική καταστροφή είναι απλώς μία άγονη διανοητική περιπλάνηση, που θα ήταν σκόπιμο να τελειώσει μαζί με τις θερινές διακοπές».

      Μπορεί να δεί κανείς την άποψη αυτή σαν «απαισιόδοξη», αλλά το σίγουρο είναι ότι μοιάζει βάσιμη.

  2. Ο/Η Μαρία λέει:

    Σωστή τοποθέτηση. Όλα αυτά που γίνονται αλληλοσυνδέονται πάντως . Αν κάτσει και σκεφτεί κανείς το πως έχουν μεταβληθεί τα πράγματα στην παγκόσμια οικονομία με όλα αυτά που γίνονται με τα νομισματικά ταμεία και τους λίπους νταβατζήδες ( επιτρέψτε μου τον όρο ), εάν δει κανείς την πορεία της σχέσης των νομισμάτων ( π.χ. 1 δολάριο σε ευρώ ) θα καταλάβει ότι το τέλος είναι πάνω – κάτω προβλέψιμο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s